Mity o czasie

Mądrości ludowe zapisane w języku niekiedy okazują się niemądre, czyli dość głupie. Oto parę z nich:

1) Czas leczy rany - fałsz. Czas wcale nie musi leczyć ran. Może je załagodzić, ale tylko Bóg leczy rany.

2) Czas to pieniądz - fałsz. 

Ostatnio miałam wtorek wolny, więc spotkałam się z koleżanką, poszłyśmy do muzeum, potem na kawę, a wieczorem poczytałam książkę.. i tak upłynął  wieczór i poranek dzień drugi ;) Potem była już zapracowana środa i złapałam się na myśleniu: "No, niczego we wtorek nie zrobiłam!". Jak to? Przecież rozmawiałyśmy z koleżanką o ważnych życiowych sprawach, dzieliłyśmy się doświadczeniami, poszłyśmy do muzeum, potem czytałam książkę... Dlaczego to ma być uznawane za nic nie robienie, a prowadzenie zajęć czy praca na kasie to już jest "robienie czegoś"? Bo naszym kryterium stał się pieniądz.

 

Człowiek zrobił z czasu pieniądz. Przywłaszczyliśmy sobie dobro, którego nie da się zmierzyć żadną walutą. Ludzie współcześnie pojmują czas jedynie w kategoriach finansowych. Słyszę często sugestie, wypowiedziane nawet w dobrej wierze: "Zapłacę ci, bo to twój czas". Zgadza się - czas jest cenny, ale ma o wiele większą wartość niż pieniądze i można tylko zmierzyć go miarą sposobu, w jaki go wykorzystujemy. Dlaczego nie mogę sobie po prostu pozwolić na oddanie komuś mojemu czasu? Dlaczego to jest nieakceptowalne społecznie? Ha! Bo traktowanie czasu jak pieniędzy sprawia, że stajemy się od niego uzależnieni, a co za tym może iść - zniewoleni. 

Oczywiście nie chodzi o to, żeby czasem szastać na lewo i prawo. Nie, nie, nie. Jest zbyt cenny. Podobnie jest  z pieniędzmi. Należy te dobra wydawać mądrze. Nie marnować, ale pożytkować. Jeśli ktoś chce żerować na naszym czasie, to również warto zastanowić się, czy ten czas mu się należy.

Czas jest takim talentem danym od Stwórcy. Dobrze być mądrym zarządcą ;)